อยากเขียนบลอก
อยากเขียนบลอก
อยากเขียนบลอก
อยากเขียนบลอก
อยากเขียนบลอก
รู้สึกว่า ไม่ได้เขียนบลอกนานม๊ากกก แต่วันนี้โคดจะอยากเขียนเยย >___<
ก็ .. วันนี้ไปลัลลามาสองอย่าง
(จิงๆ สามอย่างแหละ แต่อีกลัลลา เป็นของคุณโพล่าแบร์ อิอิ)
เรื่องแรก
ไปดูนิทรรศการ ต้มยำปลาดิบ มาแล้นนนน
โดยรวม งานน่ารัก แต่รู้สึกยังไม่จุใจเยย แบบว่ามันน้อย //จาเอาอีกกกกกๆๆๆๆ
งานที่สะดุดตาที่สุดก็คงเป็นของ สึโยชิ โอซาว่า มั้ง ก็ใหญ่ซะขนาดนั้น - -*
น่ารักดีนะ เหมาะกับการพาเด็กน้อยไปนั่งเล่นมากมาย
แต่งานที่เราชอบที่สุดก็คงเป็นของพี่ตั้ม
ทั้งรู้สึกถึงความเป็นตัวตนของเค้ากับแฟน รู้สึกถึงความเป็นญี่ปุ่น แล้วก้อยังให้คนดูได้มีส่วนร่วม
แต่ต้องไปเล่นเป็นคู่ จนถึงเป็นหมู่คณะ น่ารักดีอ่า งิงิงิ
(ไม่อยากสปอยล์มากอ่ะ สมควรจะไปดูกันเอง อิอิ)
อ่อ ของเรียวตะก็น่ารักดีนะ กลัวจะไม่ได้อ่านกัน เพราะมันอยู่ข้างนอก - -*
เรื่องที่สอง
ไปดู once แล้ว ในที่สุด
หนังแมร่งงงง น่ารักกก เพลงก็เพราะ
(ต่อไปนี้จะเป็นการสปอยล์ในระดับที่เยอะขึ้นมาอีกมากๆๆ)
ทำให้เราหลงรักพระเอก ทำให้เราหลงรักนางเอก
แต่.. ตอนจบ ดั๊นนนน ขัดใจคนดู ชิ๊
แต่ก็คิดว่าจบแบบนี้ดูดีกว่าเยอะ ไม่น้ำเน่า แล้วก้ออยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริงดี
.. ความรักชอบเล่นตลกเนอะ .. ทั้งที่ก็รักกันแท้ๆ (เสียดายง่ะ)
แต่ก็พูดยากนะ เพราะต่างคนก็มีชีวิตและเส้นทางของตัวเอง
อย่างน้อยก็ยังดีที่ ครั้งหนึ่ง (once ไง) เคยได้ใกล้ชิดกัน มีความทรงจำดีๆ ร่วมกัน
แล้วถึงจะจากไป ต่างคนก็ยังมีชีวิตอยู่ในความทรงจำดีๆ ที่น่าประทับใจ ของอีกฝ่าย
หนังน่ารักมากจริงๆ อยากให้ทุกคนได้ดูเลยแหละ ถึงจะแอบเศร้า อยากร้องไห้ :'(
ถ้าจะให้บอกว่าชอบตอนไหนในหนังนี่ ลำบากมาก เพราะมันน่ารักแทบทุกฉากทุกตอน
แต่ถ้าให้เลือกไอ้ที่ประทับใจสุดๆๆๆ อ่ะนะ คงเป็น ตอนที่พระเอกแทะโลมนางเอก
โคดดดดจะพยายาม โคดดดดดดจะน่ารัก เป็นเราคงใจอ่อน //กี๊ดด
กับตอนนางเอกแอบบอกรักพระเอก //ฮั่นแน่ กี๊ดๆๆ
อ่อ .. แล้วหนังเรื่องนี้ยังทำให้เรารู้ว่า ..
เราโชคดีแค่ไหน ที่ตอนนี้ เราได้พบกับความรักที่ดีขนาดนี้ :3
ปล. วันนี้พิมคำว่าน่ารักไปกี่ครั้งแล้วเนี้ยะ -*-
(จุ๊บให้แป้น) 
